سنگ موسی(ع)
گفتی بیا
زندگی خیلی زیباست
دویدم..
به فرموده امام باقر(ع) هنگامی که حضرت قائم(ع) ظهور می کند، پرچم پیامبر(ص)، انگشتر سلیمان(ع)، سنگ و عصای موسی(ع) همراه او خواهد بود. به امر حضرت در میان سپاهیان اعلام می شود که کسی زاد و توشه برای خود و علوفه برای چارپایان برندارد. برخی از همراهان می گویند: او می خواهد ما را به هلاکت بیندازد و مرکب هایمان را از گرسنگی و تشنگی نابود کند. اصحاب با حضرت حرکت می کنند. به اولین جایی که می رسند، حضرت سنگ موسی(ع) را بر زمین می کوبد و آب و غذا برای نیرو ها و علوفه برای حیوانات بیرون می آید و از آن اسفاده می کنند تا به شهر نجف برسند.(1)
امام صادق(ع) می فرماید: (( هنگامی که به شهر نجف می رسند، در آنجا با نصب آن سنگ، برای همیشه از زمین آب و شیر می جوشد که گرسنه و تشنه ای را سیر می کند.(2) در قرآن کریم از سنگی یاد شده (3) که چون حضرت موسی(ع) و قوم خود در بیابان سرگردان شده و راه به جایی نمی بردند، خداوند جهت آب آشامیدنی آنان، گرسنگی را به موسی(ع) معرفی کرد و به وی فرمود: عصای خویش را بر آن بزن. پس دوازده چشمه از آن جوشیدن گرفت و هر یک از دوازده نسل یعقوب از چشمه ای بهره برداری می کردند.(4)
از امام باقر(ع) نقل شده که سه سنگ از بهشت آمده: حجرالاسود، سنگ مقام ابراهیم و سنگ بنی اسرائیل( سنگ موسی که چشمه های آب از آن می جوشید.)(5)